Vertrouwen

De acties in het streekvervoer draaien eigenlijk maar om één ding: het volledig verdwenen vertrouwen van de werknemers in de werkgevers. De werknemers voelen zich al jaren niet gehoord. Niet wat betreft hun salariswensen, en – wat zo mogelijk nog meer steekt – al evenmin wat betreft de pijnpunten waar zij tegenaan lopen. Het meest pijnlijk is de werkdruk die werkelijk de spuigaten is uitgelopen maar waarover de werkgevers blijven weigeren concrete afspraken te maken.

Paula Verhoef

Veelzeggend is een recent medewerkersonderzoek bij Arriva in Limburg waarin het personeel de werkgever een dikke onvoldoende geeft. Ze vertrouwen de directie niet, er wordt niet geluisterd naar klachten en Arriva is niet klantvriendelijk, vinden zij. Deze uitkomsten zijn herkenbaar voor hun ov-collega’s elders in het land. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat zij bereid zij tot een landelijke staking gedurende twee dagen. Zo hoog zijn de frustraties opgelopen.

Ondertussen lijken de werkgevers nog altijd geen behoefte te hebben aan het herstellen van de vertrouwensbreuk. Ten eerste hebben ze de acties proberen te voorkomen via een kort geding. Ze vroegen om drie weken extra bedenktijd, terwijl ze die tijd in de maanden hiervoor al in veelvoud hebben gehad. En toen de acties eenmaal door mochten gaan van de rechter, lieten ze weten dat de bonden niet welkom waren op de vestigingen om stakers in te schrijven. Flauw. Ook tijdens stakingen zijn er ongeschreven regels waar de partijen zich meestal aan houden. Maar de ov-werkgevers blijven kennelijk liever in hun rol als notoire dwarsliggers. Is het dan gek dat het vertrouwen van hun medewerkers tot het nulpunt daalt?

Staken is voor niemand leuk, in januari niet en deze keer ook niet. We willen de reizigers niet treffen, maar de nood is hoog. De verantwoordelijkheid voor de staking ligt helemaal bij de werkgevers. Als zij bereid zijn concrete afspraken te maken, in het belang van de chauffeurs én de reizigers, kunnen we gaan bouwen aan herstel van het vertrouwen. Op dit moment zie ik nog geen licht aan het einde van de tunnel, maar toch vertrouw ik er op dat het goed komt.

Paula Verhoef,

bestuurder FNV Streekvervoer

Friendly visitor while diving