‘Met één strakke
vuist vooruit’

FNV Streekvervoer heeft een nieuwe eerste onderhandelaar: Brigitta Paas, een ervaren FNV-bestuurder gepokt en gemazeld in het trein-, streek-, besloten bus- én internationale personenvervoer.

Een nadere kennismaking.

Iedereen in het streekvervoer zal zich de heftige tweede helft van het vorige jaar nog herinneren, met stakingsacties en uiteindelijk een cao-akkoord waar ondanks de handtekening van de FNV daaronder een deel van de kaderleden tegen te hoop liep. Maar het cao-akkoord bleef overeind: een meerderheid van de leden stemde er mee in.

De eerste vraag aan de nieuwe eerste onderhandelaar is hoe zij deze periode heeft beleefd en hoe zij er op terugkijkt. Maar Brigitta Paas is meer iemand van het heden. ‘We hebben een emotionele periode achter de rug’, zegt ze. ‘Dat geldt voor alle betrokkenen. Maar ik wil geen oud zeer ophalen. Ik kan alleen maar hopen dat iedereen zijn lessen heeft geleerd en dat we nu de blik op de toekomst kunnen richten. We moeten ons focussen op de hoge werkdruk in de sector en onze wens om te komen tot een betere werkrelatie tussen de werkgevers en de werknemers.’

Werkdruk

Legt Paas daar zomaar twee prioriteiten neer: werkdruk en betere werkrelaties? ‘O nee’, reageert ze. ‘Er staat veel meer op de agenda. Maar het onderwerp werkdruk scoort wel heel hoog. Er is veel discussie over. Al heel lang. Daarom moeten we het nu écht oplossen. Dus gaan we bijvoorbeeld heel nauwkeurig kijken op welke manier het cao-resultaat hierover wordt uitgevoerd en of er nog wat bijgeschaafd moet worden.’

Ook de marktwerking blijft een punt van aandacht. Hoewel Paas het anders zegt: ‘De marktwerking op zich is een gepasseerd station. Dat is er nu eenmaal; dat krijgen we niet meer ongedaan gemaakt. Maar we kunnen wel heel kritisch volgen hoé het handen en voeten krijgt. Of de werkgevers bijvoorbeeld niet allemaal voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. Want dat gaat ten koste van de arbeidsvoorwaarden van het personeel. Hierover gaan we de discussie aan met de werkgevers én de overheid. De concessieverleningen zelf gaan we nauwgezet volgen.’

Europa

In het verlengde van dit laatste ligt de aanstaande verdere openstelling van de Europese ov-markt. Paas: ‘Er komt nog een heleboel wetgeving vanuit Brussel op ons af. Daar moeten we ons op voorbereiden. Hoe gaan we hier mee om? Hoe kunnen we de politiek in ons voordeel beïnvloeden? Want laat één ding duidelijk zijn: wat er ook gebeurt, het personeel mag er niet onder lijden.’

Paas weet trouwens goed de weg in de Europese wandelgangen. Ze beweegt zich sinds 1999 in ‘Brusselse kringen’ en is al jaren vice-voorzitter van de Europese Transportarbeiders Federatie, ETF, de koepel van Europese vakbonden. Maar ze kijkt ook over de grenzen van Europa heen, eveneens als vice-voorzitter, nu van de wereldwijd opererende Internationale Transportarbeiders Federatie, ITF. De afgelopen jaren bezocht ze talloze internationale congressen over de meest uiteenlopende ov-onderwerpen.

‘Nu stop ik met mijn internationale vakbondswerk’, zegt ze. ‘Ik wil me volledig kunnen concentreren op mijn werk als eerste onderhandelaar. Ik zal het wel missen, maar de kennis die ik op dit vlak heb opgebouwd, is voorlopig zeker niet verloren. Daar kan ik nog wel wat mee in mijn nieuwe functie.’

ETF

Kaderleden

Het valt op dat ze het woord kaderleden nog steeds niet in de mond heeft genomen. Of hebben we wat gemist? ‘Nee’, zegt ze stellig, ‘maar ik hoef het woord kaderleden ook helemaal niet in de mond te nemen. Net zomin als het woord collega-vakbondsbestuurders. Het werk van een vakbondsbestuurder gaat immers altijd in samenspraak met de kaderleden en collega-bestuurders. Voor mij spreekt dat voor zich. Ik werk nooit alleen. Ik ga er automatisch van uit dat we met z’n allen een eenheid vormen. We hebben immers het zelfde belang. Het is mijn streven om straks ook het CNV bij ons aan boord te krijgen, zodat we met één strakke vuist vooruit kunnen.’