Duidelijke afspraken

Wat begon als een strijd voor vermindering van de werkdruk, is uitgedraaid op een loopgravenoorlog over het moment en de duur van een plaspauze. Toegegeven, de bond is hier zelf mede debet aan. Ik vind ‘m nog steeds goed bedacht, maar onze actie waarmee we met Dixies achter bussen aanreden heeft mogelijk toch de verkeerde (klem)toon gezet. Werkdruk en plaspauze werden synoniem, waarna niet langer de aanpak van de werkdruk, maar de invulling van de plaspauze prioriteit werd.

In de nieuwe cao hebben we afspraken gemaakt over “een reële mogelijkheid voor een sanitaire stop” na uiterlijk 2,5 uur rijden. Het is stuitend om te zien dat de werkgevers hierover alleen maar afspraken willen maken die inhoudelijk niets voorstellen en die hun personeel gillend gek maken. Ik heb ze dit ook voorgehouden. Laten we hopen dat mijn vuist op tafel een beetje indruk heeft gemaakt.

Anderzijds wil ik toch ook terug naar waar het in het grote geheel om draait: de aanpak van de werkdruk. Daar is meer voor nodig dan een werkelijk reële onderbrekingen van de dienst. Dan hebben we het ook over onderwerpen als een generatiepact en een andere manier van plannen: leeftijdsbewust en ergonomisch, zodat buschauffeurs het met plezier lang kunnen volhouden in hun werk. Dat zijn andere afspraken die eveneens keihard nodig zijn.

Laten we voor dit laatste in ieder geval de les toepassen die we van de plaspauze hebben geleerd. Dus nu wél duidelijke afspraken, duidelijk benoemde cijfers en aantallen en duidelijke begin- en einddata. Zodat we daarover dan in ieder geval géén discussie meer hoeven te voeren met de werkgevers.

Brigitta Paas,

bestuurder FNV Streekvervoer